Το επίμαχο video-clip

Γυρίστηκε πριν από περίπου δυόμιση μήνες!
Περισσότερες πληροφορίες έγραψα τότε εδώ.

BeachParty

Event: Αυτοσχέδιο Beach Party. Tο κάνουμε ανελλιπώς τα τελευταία (τουλάχιστον) 15 χρόνια με εξαίρεση το περσινό καλοκαίρι που μας έφαγαν τα βάσανα και το FotoTherapy Festival.
Χρόνος: Σήμερα Σάββατο 26 Ιουλίου
Τόπος: Ρέθυμνο, Στο τέλος της παραλιακής οδού Σοφ. Βενιζέλου, κάτω από το Pearl.
Διοργανωτές: Όλοι εμείς (οι συνήθεις)

Προσωπικές προσκλήσεις δε θα σταλούν. Αν θέλετε, μπορείτε να δηλώσετε συμμετοχή και στο Facebook.

Αφήστε ότι κάνετε και ελάτε Ρέθυμνο (με αεροπλάνο ή υδροπλάνο προλαβαίνετε!) μάλλον θα έχει πλάκα!

Να τρέχει...

Εκείνη γελούσε, κοιτάζοντας το άπειρο

σε κάποιον μιλούσε

Ο ξύλινος πάγκος, βαρύς απ’ τα λάφυρα

μιας ξέφρενης νύχτας

Σκόρπια υπολείμματα θαμώνων που άφησαν κομμάτια

δικά τους

Και όπως την κοίταζα, απλά φανταζόμουν τον εαυτό μου

να τρέχει

να τρέχει

-

Προσπάθησα λίγο ν’ αγγίξω την αύρα της

καθώς περπατούσε

Όμως τα χέρια μου, ούτε που μπόρεσαν

να την πλησιάσουν

Η μουσική χαμήλωνε, οι άνθρωποι έφευγαν

η νύχτα περνούσε

Οι ώρες περνούσαν, μα η σκέψη δεν άφηνε το χρόνο

να τρέχει

να τρέχει

-

Προσπάθησα να πείσω τον εαυτό μου πως δεν ήταν, παρά μόνο μία

οπτασία

Ένα παιχνίδι της σκέψης, μια ψεύτικη όαση,

μια κάλπικη ελπίδα

Ζητώντας διέξοδο, το χέρι μου ακούμπησε μια αιχμή

αφιλόξενη

Και πάνω στο δέρμα της, σταγόνες αισθάνθηκα το αίμα

να τρέχει

να τρέχει

______________________________

Πριν από μερικά χρόνια (δε θυμάμαι ακριβώς κάτω από ποιες συνθήκες) έγραψα τους παραπάνω στίχους και τους έντυσα με μουσική (σαμπλάροντας το βούισμα ενός κουνουπιού) για να γίνει άλλο ένα "καταραμένο" τραγούδι από τους "Νυχτοβάτες".
Αυτή τη στιγμή που γράφω αυτό το post, κάπου εδώ κοντά (ένα τετράγωνο πιο πάνω) μοντάρεται το VideoClip του. Σε δύο μέρες θα είναι έτοιμο! Είμαι περίεργος να το δω. Είμαι σίγουρος ότι θα είναι εξαίσιο.

Μην αφήσεις κανένα να φτιάχνει σύννεφα με το βαμβάκι της τουαλέτας σου

Υπάρχουν ώρες που θέλεις να πεις τα πράγματα με το όνομά τους
αλλά τα πράγματα έχουν το εντελώς δικό τους όνομα και δεν έχουν καμία διάθεση να το δανείσουν στις λέξεις σου.

Και κάτι σου βαραίνει την καρδία την ίδια ηλίθια στιγμή που κάτι άλλο σου πιέζει την ουροδόχο κύστη.
Και τότε σκέφτεσαι το παρελθόν σου σα να ήταν μέλλον με ψυχοπαθολογικά συμπλέγματα.
Βυθίζεσαι στο κέντρο του ίδιου κύκλου έχοντας τη λύση κάπου στην κωλότσεπη μάλλον ακριβώς εκεί που της αρμόζει. Δίπλα στη δίοδο αφόδευσης.

Και ο τρόπος παραμένει ίδιος. Και οι φίλοι παραμένουν φίλοι όσο κι αν εύχεσαι να τους είχες απέναντί σου να σε κοιτάνε με θολωμένο, παρανοϊκό βλέμμα, για να μπορείς να τους δώσεις μια γερή κλωτσιά χωρίς καμία ενοχή.

Δεν θαυμάζεις κανένα όσο τη σκοτεινή πλευρά του εαυτού σου.
Δε μισείς κανένα όσο τη σκοτεινή πλευρά του εαυτού σου.
Η σκοτεινή πλευρά του εαυτού σου δε θαυμάζει και δε μισεί κανένα.

Καλή σου νύχτα.

Άλλη μια ολόιδια μέρα ξεκινάει.

Συμπέρασμα: Μην αφήσεις κανένα να φτιάχνει σύννεφα με το βαμβάκι της τουαλέτας σου.

11-12-2007, 3:00π.μ.

Εξι Δισεκατομμύρια Τρόποι Ζωής

Το Έξι Δισεκατομμύρια Τρόποι Ζωής είναι το καινούριο βιβλίο του φίλου Παναγιώτη το οποίο συνιστώ ανεπιφύλακτα. Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Τρίτων (μπορείτε να τις συναντήσετε και στο περίπτερο 221 του 36ου Φεστιβάλ Βιβλίου που γίνεται στον πεζόδρομο της Διονυσίου Αρεοπαγίτου).
Σήμερα, Σάββατο, ο Παναγιώτης και ο έτερος συγγραφέας Επιστημονικής Φαντασίας των εκδόσεων Μιχάλης Μανωλιός θα βρίσκονται εκεί, στο περίπτερο 221, για να υπογράψουν βιβλία, για να λύσουν απορίες και για να συζητήσουν με φανατικούς θαυμαστές (αυτό το τελευταίο το πρόσθεσα εγώ).
Εγώ λόγω μακρινής αποστάσεως δε θα μπορέσω να πάω αλλά αν βρίσκεστε πιο κοντά στο επίμαχο σημείο απ' ότι εγώ μπορείτε να τους επισκεφτείτε.

Αναλυτικότερο Review του βιβλίου θα κάνω σε μελλοντικό post.

2b or not 2b, M.P.C. (Multiple Cheese Post)

Ποιός είναι ο εικονιζόμενος; Δεκτές και οι συνδυαστικές απαντήσεις...
α) Ο Μίκυ Θεοδωράκης
β) Ο Jean Michael Jarre
γ) O Μιχάλης (lunarts) Starakis μεταμφιεσμένος για τις ανάγκες της φωτογράφισης
δ) Ο πρώτος ξάδελφος του Μighty Mouse πριν να κάνει δικιά του καριέρα στο σινεμά
ε) Το μαξιλάρι της Κλεονίκης στην προσπάθειά του να επιβιώσει δαγκώνοντας.
στ) Ο Ντόναλντ Τράμπ
ζ) O Ζακ Ντεριντά πριν εμπνευστεί τη θεωρία της αποδόμησης.

Mad Sounds!

Extraordinary rebellious attitude!

Mad Sounds!

To πρωΐ έβλεπα ένα documentary για τη ζωή του Tommy (x-Anderson) Lee.
Χτές, μετά από το θέατρο (Μύγες του Sartre) μιλούσα με ένα φίλο, για ένα φίλο του που έτυχε να τα πίνουν μαζί με το Brian Molko σε ένα πάρτυ. Θυμήθηκα τον Tom Barman από τους Deus, το Mark Smith, ένα βράδυ σε βαθυστόχαστα φιλοσοφική φάση στο decadence, τους Dandy Warhols (που τους πετύχαμε να πίνους μπύρες (και ένας θεός ξέρει τι άλλο) πρωϊνιάτικα στην Ύδρα), και πολλούς άλλους υπέροχα extraordinary συμπαθητικούς τύπους που έτυχε να βρεθούν μπροστά μου.
Σκέφτηκα αν υπάρχει κάποιος στο πολύ κοντινό μου περιβάλλον μου με τέτοια, genuine rebellious attitude. Σίγουρα υπάρχει ένας...