Αναβάθμιση μονάδων εντατικής θεραπείας

Γίνεται από την Ελληνική Εταιρία Εντατικής Θεραπείας μια προσπάθεια για την αναβάθμιση των Μονάδων εντατικής θεραπείας των νοσοκομείων, που δυστυχώς υπολειτουργούν, όπως και όλα τα υπόλοιπα σε αυτή την Ευρωπαϊκή χώρα* που ζούμε.
Στο πλαίσιο αυτής της προσπάθειας διεξάγουν ένα voting στήριξης της λειτουργίας των μονάδων εντατικής θεραπείας. Αυτό δεν είναι ένα απλό voting στήριξης σαν πολλά άλλα που κυκλοφορούν εκεί έξω, αλλά έχει ένα ιδιαίτερο βάρος γιατί διεξάγεται από τον ίδιο το φορέα και μας αφορά όλους άμεσα.

Το παραθέτω και εύχομαι να έχει την απαιτούμενη συμμετοχή μήπως ξεκινήσει επιτέλους κανένας σκουριασμένος μηχανισμός και αποκτήσουμε τα βασικά που δικαιούμαστε.
Voila, διαβάστε, υπογράψτε και πείτε το κι αλλού:

http://www.icu.gr/support/polls/vote.php

*(Γιατί πρέπει να παλεύουμε καθημερινά ακόμα και για τα βασικά;).

Για την Αμαλία

1η Ιουνίου, ημέρα πένθους για την Αμαλία Καλυβινού.
Πέρασε ήδη ένας χρόνος.
Έχει αλλάξει άραγε κάτι στο σύστημα υγείας μέσα σε αυτό το χρόνο;

Σφύριξε χαρούμενα; Ε όχι!

Μόλις άκουσα την ανεκδιήγητη ελληνική διασκευή!
Ευγενική απαίτηση ακροατή:
Βρε αφήστε ήσυχο το "Always look at the bright side of life"!
Τρίζουν τα κόκαλα του Brian!

Να τρέχει...

Εκείνη γελούσε, κοιτάζοντας το άπειρο

σε κάποιον μιλούσε

Ο ξύλινος πάγκος, βαρύς απ’ τα λάφυρα

μιας ξέφρενης νύχτας

Σκόρπια υπολείμματα θαμώνων που άφησαν κομμάτια

δικά τους

Και όπως την κοίταζα, απλά φανταζόμουν τον εαυτό μου

να τρέχει

να τρέχει

-

Προσπάθησα λίγο ν’ αγγίξω την αύρα της

καθώς περπατούσε

Όμως τα χέρια μου, ούτε που μπόρεσαν

να την πλησιάσουν

Η μουσική χαμήλωνε, οι άνθρωποι έφευγαν

η νύχτα περνούσε

Οι ώρες περνούσαν, μα η σκέψη δεν άφηνε το χρόνο

να τρέχει

να τρέχει

-

Προσπάθησα να πείσω τον εαυτό μου πως δεν ήταν, παρά μόνο μία

οπτασία

Ένα παιχνίδι της σκέψης, μια ψεύτικη όαση,

μια κάλπικη ελπίδα

Ζητώντας διέξοδο, το χέρι μου ακούμπησε μια αιχμή

αφιλόξενη

Και πάνω στο δέρμα της, σταγόνες αισθάνθηκα το αίμα

να τρέχει

να τρέχει

______________________________

Πριν από μερικά χρόνια (δε θυμάμαι ακριβώς κάτω από ποιες συνθήκες) έγραψα τους παραπάνω στίχους και τους έντυσα με μουσική (σαμπλάροντας το βούισμα ενός κουνουπιού) για να γίνει άλλο ένα "καταραμένο" τραγούδι από τους "Νυχτοβάτες".
Αυτή τη στιγμή που γράφω αυτό το post, κάπου εδώ κοντά (ένα τετράγωνο πιο πάνω) μοντάρεται το VideoClip του. Σε δύο μέρες θα είναι έτοιμο! Είμαι περίεργος να το δω. Είμαι σίγουρος ότι θα είναι εξαίσιο.

ΛοΓο θεραπεία.

Δε μπορώ να μην ομολογήσω ότι "εγώ μεγάλωσα με ΛοΓο".
Τα τραγούδια του Γιάννη Λογοθέτη αποτέλεσαν την ηχητική παιδική χαρά των πρώτων μου χρόνων.
Τα σκίτσα του, ήταν υποσυνείδητα μια από τις αρκετές αιτίες που με ώθησαν από πολύ νωρίς στη σύνθεση δικών μου πολύχρωμων κόσμων. Ο συνδυασμός του σουρεαλιστικού χιούμορ, με εικόνες και ήχους, ήταν το κλειδί που θα με οδηγούσε αργότερα σε πολλές εξερευνήσεις. Δεν είναι τυχαίο που τα πρώτα κομμάτια που έγραψα με το πρώτο εφηβικό συγκρότημα, τους Mad Sounds ήταν εντελώς παλαβά, με ένα ιδιότυπο χιούμορ, που τώρα πλέον μπορώ να καταλάβω από που αντλούσε επιρροές.

Ξανάκουσα το ΛοΓο (πέρσι ή πρόπερσι) μετά από πολλά χρόνια σε μία super βραδιά-αφιέρωμα στο Ζυγό. Hταν πραγματικά εξαίσια.

Χτες μου ήρθε ένα mail που με ενημέρωσε ότι μία αναδρομική έκθεση του ΛοΓο με τίτλο "ΛοΓογραφίες" οργανώνεται από το Πνευματικό Κέντρο του Δήμου Ζωγράφου. Η έκθεση πραγματοποιείται στο Μουσείο "Μαρίκα Κοτοπούλη", Αλ. Παναγούλη 17. Ξεκινάει την Τετάρτη 7 Μαϊου στις 20:30 και θα περιλαμβάνει πίνακες ζωγραφικής, γελοιογραφίες, σκίτσα, εξώφυλλα δίσκων κ.α. όλα στο γνώριμο cool, υπέροχο και ιδιοφυές πνεύμα του ΛοΓο.

Ήμουν και παραμένω fan!


Υ.Γ. Δυστυχώς θα βρίσκομαι στην Κρήτη και θα το χάσω (και αυτό). Ελπίζω τα ΛοΓογραφήματα να παραμείνουν ενεργά μέχρι τις 17 του Μαϊου που θα διακτινιστώ για λίγο στην πρωτεύουσα).

Σιδηροδομος στην Κρήτη;

Δε νομίζω ότι υπάρχουν ιδέες που μπορούν να αποκαλούνται "ρομαντικές". Ο όρος "ρομαντική ιδέα" χρησιμοποιείται από αυτούς που τους αρέσουν τα λόγια αλλά βαριούνται να στρωθούν για να υλοποιήσουν και προσθέτουν αυθαίρετα την βολική παράμετρο του "ναι μεν, αλλά...". Πιστεύω ότι δεν υπάρχουν "ρομαντικές ιδέες" αλλά καλές ή άσχημες ιδέες. (Η "άσχημη" ιδέα, για εμένα προκύπτει από την ετυμολογία του "α-σχημος", με "α" στερητικό, εκείνου που δεν έχει σχήμα, άρα είναι ασαφές, δεν έχει καμία δομημένη τεκμηρίωση)

Η ιδέα για την κατασκευή σιδηροδρομικής γραμμής στην Κρήτη δεν είναι καθόλου καινούρια, αλλά υπάρχει από τις αρχές του προηγούμενου αιώνα. Δε μπορεί να αμφισβητηθεί το γεγονός ότι η Κρήτη έχει ένα τρισάθλιο οδικό δίκτυο. Οι μέχρι τώρα βουλευτές και τοπικοί παράγοντες στάθηκαν παντελώς ανίκανοι να κατασκευάσουν ένα κύριο οδικό άξονα της προκοπής, με αποτέλεσμα να διαθέτουμε, μακράν τη χειρότερη κεντρική οδική αρτηρία (αυτό που αποκαλούμε "εθνική οδό") της Ευρώπης. Κάθε μήνα το πληρώνουμε με ένα πολύ βαρύ φόρο αίματος. Και επειδή οι καθημερινές μετακινήσεις μεταξύ των πόλεων είναι αναγκαίες για ένα πολύ μεγάλο ποσοστό των κατοίκων του νησιού, μια ομάδα πολιτών, μεταξύ των οποίων και ο υποφαινόμενος, σκέφτηκε ότι η επαναφορά της ιδέας του σιδηροδρόμου στο προσκήνιο αποτελεί μια ρεαλιστική αναγκαιότητα και όχι μια "ρομαντική ιδέα".

Μέχρι τώρα, η ανταπόκριση ήταν θετικότατη. Προσωπικά χαίρομαι που μου δόθηκε η ευκαιρία να συμμετέχω σε μια τέτοια κίνηση. Τα μέτωπα δημιουργικής συζήτησης γίνονται περισσότερα, και ελπίζουμε, προσπαθώντας να μη μένουμε μόνο με την ελπίδα...

Στο blog cretanrail.wordpress.com υπάρχει ο βασικός σκελετός της ιδέας, έτσι όπως κατατέθηκε στις τοπικές αρχές. Βρίσκονται ήδη σε εξέλιξη προσπάθειες εκπόνησης συγκεκριμένης μελέτης που ελπίζω να μη μπλοκάρουν στα γρανάζια της γραφειοκρατίας.
Προσωπική μου άποψη είναι ότι δεν πρόκειται απλά για μια "ρομαντική ιδέα" αλλά για μία πάρα πολύ καλή ιδέα...

what we hear morning morning...

Είχα πολύ καιρό να ανοίξω τηλεόραση το πρωί. Σήμερα, μέσα σε 15 μόλις λεπτά συνεχούς ζάπινγκ σε πρωινές ενημερωτικές εκπομπές (mega ant1, alpha, star) έμαθα τα εξής χρήσιμα:

Πως το κατάλληλο μασάζ προσώπου είναι πιο αποτελεσματικό για τις ρυτίδες από τις ενέσεις botox.
Πως το τσάμικο και το τάι τσι μπορούν να βοηθήσουν τους διαβητικούς.
Πώς να κάνεις stretching και γυμναστικές ασκήσεις στον πάγκο της κουζίνας την ώρα που βράζεις μακαρόνια.
Πως αν είσαι ορφανό, έχεις περάσει τα 18, δε δουλεύεις και δε σπουδάζεις στο πανεπιστήμιο δεν έχεις κανένα εισόδημα.
Για το νεανικό έρωτα του Ζάχου Χατζηφωτίου με μια λοχαγό.

Τι μαθαίνει ο άνθρωπος σε ένα τεταρτάκι της ώρας...

Σπουδή για τη σύγχρονη τέχνη

Τελικά πόσο εύκολο είναι να σηκώσεις τα βάρη της σύγχρονης τέχνης;

Ένα επίκαιρο haiku

Αφήστε το ρυθμιστικό πλαίσιο των blogs,
ασχοληθείτε με το στενό πλαίσιο του
μυαλού σας.

SuhezoToblogaki

Chain

Οδηγίες:
1. Πιάσε το βιβλίο που βρίσκεται πιο κοντά σε σένα.
2. Άνοιξε το βιβλίο στη σελίδα 123 (αν το βιβλίο διαθέτει λιγότερες από 123 σελίδες, άφησέ το και πήγαινε στο επόμενο κοντινότερο).
3. Βρες την πέμπτη περίοδο (=από τελεία σε τελεία, αν θυμάσαι) της σελίδας.
4. Ανάρτησε τις επόμενες τρεις περιόδους (δηλ. την έκτη, την έβδομη και την όγδοη).
5. Ζήτα από πέντε ανθρώπους να κάνουν το ίδιο.

Όταν ο pikei με προσκάλεσε να ακολουθήσω τις οδηγίες, ακριβώς δίπλα μου βρισκόταν το Πορτρέτο του Καλλιτέχνη του James Joyce του οποίου κάποια κομμάτια ξαναδιαβάζω κατά καιρούς (με ιδιαίτερα χαλαρούς ρυθμούς).
Έχουμε και λέμε λοιπόν:

"Αυτή η στιγμή ήταν και η καταστροφή του. Πρόσβαλε το μεγαλείο του Θεού σε μια στιγμή αμαρτωλής σκέψης και ο Θεός τον έδιωξε από τον ουρανό και τον πέταξε στην κόλαση για πάντα.
Τότε ο Θεός έπλασε τον Αδάμ και την Εύα και τους έβαλε στην Εδέμ, στην κοιλάδα της Δαμασκού, σ' αυτόν τον όμορφο κήπο, τον γεμάτο από φως του ήλιου και χρώματα και άφθονη βλάστηση."

Όποιος το διαβάσει εδώ και θέλει να το συνεχίσει ας το συνεχίσει. Προσοχή, μην το συνεχίσετε περισσότεροι από πέντε γιατί δε θα βγει σωστά ο λογαριασμός...
;)

Αντισταθείτε μ' ένα ποίημα

Ο pikei μου έκανε πάσα (thank you!!!).
Επέλεξα ένα γιαπωνέζικο Χάι Κάι του Basso Matsuo, γραμμένο το 17ο αιώνα. Στις ιδιαίτερα φλύαρες εποχές που διανύουμε μάλλον ενδείκνυται.
voila

Κάνω πάσα στον Πολυχρόνη, στην Tamara, στο Νίκο, και ελπίζω να ανταποκριθούν...

Dead line

Μου ΄πεσε στο δρόμο ένα dead line.
Όποιος το βρει παρακαλείται να το κρατήσει (ολόδικό του),
θα υπάρξει αμοιβή.

Να είμαστε καλά, αυτό μόνο!

Οι περισσότερες ευχές είναι τυπικές. Ενίοτε, δεν είναι τίποτα περισσότερο από ένα γλυκό παραγέμισμα στο horror vacui που ταλαιπωρεί την άδεια μας πραγματικότητα.
Ευχές... δεν κοστίζουν τίποτα, είναι τσάμπα, και όταν βγαίνουν από το στόμα χωρίς να έχουν βουτήξει στην κολυμπήθρα της ψυχής, απλά ξεπροβάλλουν και αιωρούνται μάταια, αδέσποτες μέχρι να τις μαζέψουμε και να τις ξαναχρησιμοποιήσουμε τις επόμενες γιορτές. Γλυκές, χαριτωμένες και αναλώσιμες.
Το μόνο που έχει σημασία είναι να είσαι καλά. Όλα τα υπόλοιπα είναι χαριτωμένα μεν αλλά συμπληρωματικά.
Ένας αγαπημένος φίλος, εξαιτίας μιας αρνητικής συγκυρίας πέρασε δύσκολα Χριστούγεννα. Ευτυχώς οι κακές στιγμές είναι παρελθόν. Θέλω να είναι καλά, γερός και δυνατός. Οι όμορφες στιγμές έρχονται, είναι μπροστά μας, και αυτό δεν το εκφράζω σαν ευχή αλλά ως πεποίθηση!

Happy New Year

«Ο Τσίπρας είναι μια trendy επιλογή σε ένα emo κόμμα»

Η παραπάνω εμπνευσμένη ρήση είναι της Λιάνας Κανέλλη, η οποία έχει μια παροιμιώδη ευκολία στη δημιουργική χρήση της τρέχουσας επικαιρότητας όταν της καρφωθεί στο μυαλό να ξεστομίσει μια εύστοχη ατάκα.
Θεωρώντας δεδομένο ότι το ΚΚΕ είναι πολύ περισσότερο emo από το Συνασπισμό, εγώ θα έλεγα ότι.
"Η Κανέλη είναι μια emo βουλευτής σε ένα emo κόμμα."
Έδεσε το γλυκό δηλαδή...
(Άσε που είναι η μοναδική περίπτωση παγκοσμίως που όσο περισσότερο φλερτάρει με το trendy τόσο πιο emo γίνεται.)


Y.Γ.
Πλάκα πλάκα είχα καιρό τώρα σκοπό να γράψω ένα κείμενο για την emo κουλτούρα (και να τα ψάλλω σε μερικούς συνομήλικούς μου τριαντάρηδες που το παίζουν ειρωνικά υπεράνω) αλλά αφού άκουσα ότι ασχολήθηκε ο Τέρενς και ο Παπαδάκης με αυτό το θέμα, εμένα πια δε μου πέφτει λόγος...

Μην αφήσεις κανένα να φτιάχνει σύννεφα με το βαμβάκι της τουαλέτας σου

Υπάρχουν ώρες που θέλεις να πεις τα πράγματα με το όνομά τους
αλλά τα πράγματα έχουν το εντελώς δικό τους όνομα και δεν έχουν καμία διάθεση να το δανείσουν στις λέξεις σου.

Και κάτι σου βαραίνει την καρδία την ίδια ηλίθια στιγμή που κάτι άλλο σου πιέζει την ουροδόχο κύστη.
Και τότε σκέφτεσαι το παρελθόν σου σα να ήταν μέλλον με ψυχοπαθολογικά συμπλέγματα.
Βυθίζεσαι στο κέντρο του ίδιου κύκλου έχοντας τη λύση κάπου στην κωλότσεπη μάλλον ακριβώς εκεί που της αρμόζει. Δίπλα στη δίοδο αφόδευσης.

Και ο τρόπος παραμένει ίδιος. Και οι φίλοι παραμένουν φίλοι όσο κι αν εύχεσαι να τους είχες απέναντί σου να σε κοιτάνε με θολωμένο, παρανοϊκό βλέμμα, για να μπορείς να τους δώσεις μια γερή κλωτσιά χωρίς καμία ενοχή.

Δεν θαυμάζεις κανένα όσο τη σκοτεινή πλευρά του εαυτού σου.
Δε μισείς κανένα όσο τη σκοτεινή πλευρά του εαυτού σου.
Η σκοτεινή πλευρά του εαυτού σου δε θαυμάζει και δε μισεί κανένα.

Καλή σου νύχτα.

Άλλη μια ολόιδια μέρα ξεκινάει.

Συμπέρασμα: Μην αφήσεις κανένα να φτιάχνει σύννεφα με το βαμβάκι της τουαλέτας σου.

11-12-2007, 3:00π.μ.

The land of innocence

...και τελικά κανένας δεν είχε καμία ευθύνη για τίποτα...

Μήπως να αρχίσουν οι απολύσεις;

Την επόμενη φορά που θα πας να ψηφίσεις έχε κατά νου αυτό:


Σκέψου, λοιπόν, ότι πληρώνεις αδρά ένα υπάλληλο για να κάνει τη δουλειά του όσο γίνεται καλύτερα. Υπέθεσε ότι ο υπάλληλός σου έχει πολύ μεγαλύτερες απολαβές από εσένα που είσαι το αφεντικό. Θα πρέπει να είναι πολύ καλός για να τα αξίζει!
Αν ο υπάλληλός σου αρχίσει να σε κοροϊδεύει και να ζει εις βάρος σου, τότε σίγουρα θα είσαι ηλίθιος αν συνεχίσεις να τον πληρώνεις αδρά για να καααάθεται, και θα πρέπει οπωσδήποτε να βρεις έναν άλλο περισσότερο αποτελεσματικό. Αλλιώς είσαι ένας χαζός εργοδότης, άξιος της μοίρας του!

Τόσο απλά είναι τα πράγματα κι όμως, αν κρίνω από τη βουλή σήμερα, δε λέμε να τα καταλάβουμε!

Λιγη ευαισθησία;

Μια πρωτοβουλία του ιστολογίου ΔΕ ΜΑΣΑΜΕ ΡΕ την οποία υποστηρίζω και προσυπογράφω. Για όσους ενδιαφέρονται να το αναρτήσουν στο blog τους, το δείγμα για την επιστολή βρίσκεται στο demasamere.blogspot.com.


EΠIΣTOΛH ΠΡOΣ TON κ. ΠΡΩΘΥΠOΥΡΓO

Υπόψιν:

Προέδρου ΠΑΣOK κ. Γιώργου Παπανδρέου
Γενικής Γραμματέας του KKE, κ. Αλέκας Παπαρήγας
Προέδρου του ΣΥΡIZΑ, κ. Αλέκου Αλαβάνου
Υφυπουργού κ. Kιλτίδη

Αξιότιμε κ. Πρωθυπουργέ:

Σας παρακαλώ να ζητήσετε από τον Υφυπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης & Τροφίμων κ. Kιλτίδη να ανακαλέσει την απόφαση που εξέδωσε με την οποία επιτρέπει το κυνήγι για την τρέχουσα κυνηγητική περίοδο. Και μάλιστα παρακάμπτοντας πρόσφατη απόφαση του Συμβουλίου της Eπικρατείας η οποία το απαγόρευε λόγω των ολέθριων επιπτώσεων που είχαν οι φωτιές του καλοκαιριού στην πανίδα και χλωρίδα της χώρας.

Kύριε Πρωθυπουργέ η απόφασή σας αυτή γύρω από το θέμα της φετινής κυνηγετικής περιόδου αποτελεί σοβαρό ζήτημα για πολλούς από τους συμπολίτες μας και η απόφασή σας έχει μεγάλη σημασία για εμάς.

Mε εκτίμηση,

Στέλιος Καλογεράκης

Το ασπρόμαυρο Πασόκ

Τώρα που τέλειωσαν οι εκλογές, μπορώ να κάνω μια μικρή οπτική επισήμανση χωρίς να θεωρηθεί πολιτικό σχόλιο με υπονοούμενα. Στο κάτω κάτω σε όλους αρέσει ο παλιός καλός κινηματογράφος.

Cretan Cretins

Το άφησα σε σχόλιο στο blog "Εντός Εκτός Εναλλάξ" αλλά θα το επαναλάβω κι εδώ γιατί το θεωρώ ιδιαίτερα σημαντικό.
Ως Κρητικός πιστεύω ακράδαντα ότι δεν υπάρχει καμία δικαιολογία για αυτό που γίνεται τα τελευταία χρόνια σε κάποια χωριά της Κρήτης. Καμία λογική κοινωνιολογική αιτιολόγηση που να βασίζεται στις έννοιες "υπερηφάνεια" και "λεβεντιά" δεν μπορεί να ερμηνεύσει ή απλά να εξηγήσει τα έκτροπα που γίνονται εδώ. Πρόκειται για κοινή περίπτωση εγκληματικότητας με οικονομικά κίνητρα. Κοινή εγκληματικότητα και, μάλιστα, με προφανή πολιτική στήριξη.

Οποιαδήποτε κοινωνιολογική ή ψυχολογική προσέγγιση, οποιοδήποτε φιλοσοφικό υπόβαθρο κι αν αναζητηθεί, απλά μας απομακρύνει από το πραγματικό πρόβλημα.

Ας το ξεκαθαρίσουμε μια και καλή. Οι τύποι αυτοί δεν είναι επαναστάτες, είναι στυγνοί επιχειρηματίες που επιδίδονται σε παράνομες δραστηριότητες στηριζόμενοι σε κώδικες σιωπής και σε πολιτικές πλάτες.

Τίποτα περισσότερο τίποτα λιγότερο.

It sucks!

Για ένα πράγμα μπορεί να είναι κανείς σίγουρος στην πολιτική.
Ότι εκείνοι που ισχυρίζονται πιο μεγαλόφωνα ότι έχουν τις λύσεις για όλα τα προβλήματα, είναι εκείνοι που μακροπρόθεσμα αφήνουν στον κόσμο τις περισσότερες απορίες.

Ακολουθεί πολιτικό- αναπτυξιακό σχόλιο.

Τελικά είμαι κι εγώ από εκείνους που πιστεύουν ότι το Αριστερό, Σουηδικό Μοντέλο είναι σαφώς προτιμότερο από το Δεξιό, Ιρλανδικό Μοντέλο.

Υποσημείωση:
(Τώρα τελευταία κάποιοι βάζουν στη συζήτηση και το Ισπανικό Μοντέλο αλλά εγώ συνεχίζω να υποστηρίζω την ανωτερότητα του Σουηδικού)

Godfather Home Alone

To ήξερα ότι κάτι μου θυμίζει!
(Πάντως ο Καφετζόπουλος θα μπορούσε να είναι Κρητικός)

Εξι Δισεκατομμύρια Τρόποι Ζωής

Το Έξι Δισεκατομμύρια Τρόποι Ζωής είναι το καινούριο βιβλίο του φίλου Παναγιώτη το οποίο συνιστώ ανεπιφύλακτα. Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Τρίτων (μπορείτε να τις συναντήσετε και στο περίπτερο 221 του 36ου Φεστιβάλ Βιβλίου που γίνεται στον πεζόδρομο της Διονυσίου Αρεοπαγίτου).
Σήμερα, Σάββατο, ο Παναγιώτης και ο έτερος συγγραφέας Επιστημονικής Φαντασίας των εκδόσεων Μιχάλης Μανωλιός θα βρίσκονται εκεί, στο περίπτερο 221, για να υπογράψουν βιβλία, για να λύσουν απορίες και για να συζητήσουν με φανατικούς θαυμαστές (αυτό το τελευταίο το πρόσθεσα εγώ).
Εγώ λόγω μακρινής αποστάσεως δε θα μπορέσω να πάω αλλά αν βρίσκεστε πιο κοντά στο επίμαχο σημείο απ' ότι εγώ μπορείτε να τους επισκεφτείτε.

Αναλυτικότερο Review του βιβλίου θα κάνω σε μελλοντικό post.

Groundhog Day*

*Ελληνιστί: Η Μέρα της Μορμότας
Στο ίδιο έργο θεατές
ή αλλιώς: Πάλι τα ίδια!

My name is Poll... Exit Poll!

Τα exit poll είναι άλλο ένα υπέροχο εύρημα για να μετατρέπεται το βράδυ των εκλογών σε βραζιλιάνικη σαπουνόπερα και για να εισπράττουν τα ευρώ και την προσοχή όλων οι εταιρίες δημοσκόπησης.
Μια καταπληκτική πρωτοβουλία που θα τρελάνει τους δείχτες του κάθε exit poll ξεκινάει από το blog "screwexitpoll.blogspot.com".
Επειδή έχω βαρεθεί τις εκλογές τύπου βραζιλιάνικη σαπουνόπερα, σκέφτομαι αν τύχει στο διάβα μου exitpollική ομάδα να πράξω όπως περιγράφεται στην επίμαχη ιστοσελίδα. Επισκεφτείτε την οπωσδήποτε και καλά exit polls.

Ακολουθεί Πολιτική Διαφήμιση

Σε μια πρόσφατη συνέλευση της συντονιστικής επιτροπής, και σε εποχές που η αριστερά περνάει κρίση, η δεξιά εμπλέκεται σε εθνοφασιστικές νοοτροπίες και το κέντρο αλληθωρίζει, ο Πολύ Γενικός Γραμματέας και φίλος Κώστας Γ. έδωσε την παραπάνω απόλυτη απάντηση στο φετινό δίλημμα των εκλογών.

100

Το προ-προηγούμενο post ήταν το εκατοστό. Πω πω, εκατό, δεν το πιστεύω! Ενάμιση χρόνο στο blogoκουρμπέτι.
Αυτό το επετειακό post το αφιερώνω στον Πολυχρόνη που ήταν η αφορμή να ξεκινήσω το blogging.
Αν βλέπετε αυτό το post σημαίνει ότι είστε αναγνώστες, οπότε, με την ευκαιρία, σας ευχαριστώ για την υπομονή και για την παρέα.

-