Αντισταθείτε μ' ένα ποίημα

Ο pikei μου έκανε πάσα (thank you!!!).
Επέλεξα ένα γιαπωνέζικο Χάι Κάι του Basso Matsuo, γραμμένο το 17ο αιώνα. Στις ιδιαίτερα φλύαρες εποχές που διανύουμε μάλλον ενδείκνυται.
voila

Κάνω πάσα στον Πολυχρόνη, στην Tamara, στο Νίκο, και ελπίζω να ανταποκριθούν...

Dead line

Μου ΄πεσε στο δρόμο ένα dead line.
Όποιος το βρει παρακαλείται να το κρατήσει (ολόδικό του),
θα υπάρξει αμοιβή.

Να είμαστε καλά, αυτό μόνο!

Οι περισσότερες ευχές είναι τυπικές. Ενίοτε, δεν είναι τίποτα περισσότερο από ένα γλυκό παραγέμισμα στο horror vacui που ταλαιπωρεί την άδεια μας πραγματικότητα.
Ευχές... δεν κοστίζουν τίποτα, είναι τσάμπα, και όταν βγαίνουν από το στόμα χωρίς να έχουν βουτήξει στην κολυμπήθρα της ψυχής, απλά ξεπροβάλλουν και αιωρούνται μάταια, αδέσποτες μέχρι να τις μαζέψουμε και να τις ξαναχρησιμοποιήσουμε τις επόμενες γιορτές. Γλυκές, χαριτωμένες και αναλώσιμες.
Το μόνο που έχει σημασία είναι να είσαι καλά. Όλα τα υπόλοιπα είναι χαριτωμένα μεν αλλά συμπληρωματικά.
Ένας αγαπημένος φίλος, εξαιτίας μιας αρνητικής συγκυρίας πέρασε δύσκολα Χριστούγεννα. Ευτυχώς οι κακές στιγμές είναι παρελθόν. Θέλω να είναι καλά, γερός και δυνατός. Οι όμορφες στιγμές έρχονται, είναι μπροστά μας, και αυτό δεν το εκφράζω σαν ευχή αλλά ως πεποίθηση!

Happy New Year

«Ο Τσίπρας είναι μια trendy επιλογή σε ένα emo κόμμα»

Η παραπάνω εμπνευσμένη ρήση είναι της Λιάνας Κανέλλη, η οποία έχει μια παροιμιώδη ευκολία στη δημιουργική χρήση της τρέχουσας επικαιρότητας όταν της καρφωθεί στο μυαλό να ξεστομίσει μια εύστοχη ατάκα.
Θεωρώντας δεδομένο ότι το ΚΚΕ είναι πολύ περισσότερο emo από το Συνασπισμό, εγώ θα έλεγα ότι.
"Η Κανέλη είναι μια emo βουλευτής σε ένα emo κόμμα."
Έδεσε το γλυκό δηλαδή...
(Άσε που είναι η μοναδική περίπτωση παγκοσμίως που όσο περισσότερο φλερτάρει με το trendy τόσο πιο emo γίνεται.)


Y.Γ.
Πλάκα πλάκα είχα καιρό τώρα σκοπό να γράψω ένα κείμενο για την emo κουλτούρα (και να τα ψάλλω σε μερικούς συνομήλικούς μου τριαντάρηδες που το παίζουν ειρωνικά υπεράνω) αλλά αφού άκουσα ότι ασχολήθηκε ο Τέρενς και ο Παπαδάκης με αυτό το θέμα, εμένα πια δε μου πέφτει λόγος...

Μην αφήσεις κανένα να φτιάχνει σύννεφα με το βαμβάκι της τουαλέτας σου

Υπάρχουν ώρες που θέλεις να πεις τα πράγματα με το όνομά τους
αλλά τα πράγματα έχουν το εντελώς δικό τους όνομα και δεν έχουν καμία διάθεση να το δανείσουν στις λέξεις σου.

Και κάτι σου βαραίνει την καρδία την ίδια ηλίθια στιγμή που κάτι άλλο σου πιέζει την ουροδόχο κύστη.
Και τότε σκέφτεσαι το παρελθόν σου σα να ήταν μέλλον με ψυχοπαθολογικά συμπλέγματα.
Βυθίζεσαι στο κέντρο του ίδιου κύκλου έχοντας τη λύση κάπου στην κωλότσεπη μάλλον ακριβώς εκεί που της αρμόζει. Δίπλα στη δίοδο αφόδευσης.

Και ο τρόπος παραμένει ίδιος. Και οι φίλοι παραμένουν φίλοι όσο κι αν εύχεσαι να τους είχες απέναντί σου να σε κοιτάνε με θολωμένο, παρανοϊκό βλέμμα, για να μπορείς να τους δώσεις μια γερή κλωτσιά χωρίς καμία ενοχή.

Δεν θαυμάζεις κανένα όσο τη σκοτεινή πλευρά του εαυτού σου.
Δε μισείς κανένα όσο τη σκοτεινή πλευρά του εαυτού σου.
Η σκοτεινή πλευρά του εαυτού σου δε θαυμάζει και δε μισεί κανένα.

Καλή σου νύχτα.

Άλλη μια ολόιδια μέρα ξεκινάει.

Συμπέρασμα: Μην αφήσεις κανένα να φτιάχνει σύννεφα με το βαμβάκι της τουαλέτας σου.

11-12-2007, 3:00π.μ.

The land of innocence

...και τελικά κανένας δεν είχε καμία ευθύνη για τίποτα...

Μήπως να αρχίσουν οι απολύσεις;

Την επόμενη φορά που θα πας να ψηφίσεις έχε κατά νου αυτό:


Σκέψου, λοιπόν, ότι πληρώνεις αδρά ένα υπάλληλο για να κάνει τη δουλειά του όσο γίνεται καλύτερα. Υπέθεσε ότι ο υπάλληλός σου έχει πολύ μεγαλύτερες απολαβές από εσένα που είσαι το αφεντικό. Θα πρέπει να είναι πολύ καλός για να τα αξίζει!
Αν ο υπάλληλός σου αρχίσει να σε κοροϊδεύει και να ζει εις βάρος σου, τότε σίγουρα θα είσαι ηλίθιος αν συνεχίσεις να τον πληρώνεις αδρά για να καααάθεται, και θα πρέπει οπωσδήποτε να βρεις έναν άλλο περισσότερο αποτελεσματικό. Αλλιώς είσαι ένας χαζός εργοδότης, άξιος της μοίρας του!

Τόσο απλά είναι τα πράγματα κι όμως, αν κρίνω από τη βουλή σήμερα, δε λέμε να τα καταλάβουμε!

Λιγη ευαισθησία;

Μια πρωτοβουλία του ιστολογίου ΔΕ ΜΑΣΑΜΕ ΡΕ την οποία υποστηρίζω και προσυπογράφω. Για όσους ενδιαφέρονται να το αναρτήσουν στο blog τους, το δείγμα για την επιστολή βρίσκεται στο demasamere.blogspot.com.


EΠIΣTOΛH ΠΡOΣ TON κ. ΠΡΩΘΥΠOΥΡΓO

Υπόψιν:

Προέδρου ΠΑΣOK κ. Γιώργου Παπανδρέου
Γενικής Γραμματέας του KKE, κ. Αλέκας Παπαρήγας
Προέδρου του ΣΥΡIZΑ, κ. Αλέκου Αλαβάνου
Υφυπουργού κ. Kιλτίδη

Αξιότιμε κ. Πρωθυπουργέ:

Σας παρακαλώ να ζητήσετε από τον Υφυπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης & Τροφίμων κ. Kιλτίδη να ανακαλέσει την απόφαση που εξέδωσε με την οποία επιτρέπει το κυνήγι για την τρέχουσα κυνηγητική περίοδο. Και μάλιστα παρακάμπτοντας πρόσφατη απόφαση του Συμβουλίου της Eπικρατείας η οποία το απαγόρευε λόγω των ολέθριων επιπτώσεων που είχαν οι φωτιές του καλοκαιριού στην πανίδα και χλωρίδα της χώρας.

Kύριε Πρωθυπουργέ η απόφασή σας αυτή γύρω από το θέμα της φετινής κυνηγετικής περιόδου αποτελεί σοβαρό ζήτημα για πολλούς από τους συμπολίτες μας και η απόφασή σας έχει μεγάλη σημασία για εμάς.

Mε εκτίμηση,

Στέλιος Καλογεράκης

Το ασπρόμαυρο Πασόκ

Τώρα που τέλειωσαν οι εκλογές, μπορώ να κάνω μια μικρή οπτική επισήμανση χωρίς να θεωρηθεί πολιτικό σχόλιο με υπονοούμενα. Στο κάτω κάτω σε όλους αρέσει ο παλιός καλός κινηματογράφος.

Cretan Cretins

Το άφησα σε σχόλιο στο blog "Εντός Εκτός Εναλλάξ" αλλά θα το επαναλάβω κι εδώ γιατί το θεωρώ ιδιαίτερα σημαντικό.
Ως Κρητικός πιστεύω ακράδαντα ότι δεν υπάρχει καμία δικαιολογία για αυτό που γίνεται τα τελευταία χρόνια σε κάποια χωριά της Κρήτης. Καμία λογική κοινωνιολογική αιτιολόγηση που να βασίζεται στις έννοιες "υπερηφάνεια" και "λεβεντιά" δεν μπορεί να ερμηνεύσει ή απλά να εξηγήσει τα έκτροπα που γίνονται εδώ. Πρόκειται για κοινή περίπτωση εγκληματικότητας με οικονομικά κίνητρα. Κοινή εγκληματικότητα και, μάλιστα, με προφανή πολιτική στήριξη.

Οποιαδήποτε κοινωνιολογική ή ψυχολογική προσέγγιση, οποιοδήποτε φιλοσοφικό υπόβαθρο κι αν αναζητηθεί, απλά μας απομακρύνει από το πραγματικό πρόβλημα.

Ας το ξεκαθαρίσουμε μια και καλή. Οι τύποι αυτοί δεν είναι επαναστάτες, είναι στυγνοί επιχειρηματίες που επιδίδονται σε παράνομες δραστηριότητες στηριζόμενοι σε κώδικες σιωπής και σε πολιτικές πλάτες.

Τίποτα περισσότερο τίποτα λιγότερο.

It sucks!

Για ένα πράγμα μπορεί να είναι κανείς σίγουρος στην πολιτική.
Ότι εκείνοι που ισχυρίζονται πιο μεγαλόφωνα ότι έχουν τις λύσεις για όλα τα προβλήματα, είναι εκείνοι που μακροπρόθεσμα αφήνουν στον κόσμο τις περισσότερες απορίες.

Ακολουθεί πολιτικό- αναπτυξιακό σχόλιο.

Τελικά είμαι κι εγώ από εκείνους που πιστεύουν ότι το Αριστερό, Σουηδικό Μοντέλο είναι σαφώς προτιμότερο από το Δεξιό, Ιρλανδικό Μοντέλο.

Υποσημείωση:
(Τώρα τελευταία κάποιοι βάζουν στη συζήτηση και το Ισπανικό Μοντέλο αλλά εγώ συνεχίζω να υποστηρίζω την ανωτερότητα του Σουηδικού)

Godfather Home Alone

To ήξερα ότι κάτι μου θυμίζει!
(Πάντως ο Καφετζόπουλος θα μπορούσε να είναι Κρητικός)

Εξι Δισεκατομμύρια Τρόποι Ζωής

Το Έξι Δισεκατομμύρια Τρόποι Ζωής είναι το καινούριο βιβλίο του φίλου Παναγιώτη το οποίο συνιστώ ανεπιφύλακτα. Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Τρίτων (μπορείτε να τις συναντήσετε και στο περίπτερο 221 του 36ου Φεστιβάλ Βιβλίου που γίνεται στον πεζόδρομο της Διονυσίου Αρεοπαγίτου).
Σήμερα, Σάββατο, ο Παναγιώτης και ο έτερος συγγραφέας Επιστημονικής Φαντασίας των εκδόσεων Μιχάλης Μανωλιός θα βρίσκονται εκεί, στο περίπτερο 221, για να υπογράψουν βιβλία, για να λύσουν απορίες και για να συζητήσουν με φανατικούς θαυμαστές (αυτό το τελευταίο το πρόσθεσα εγώ).
Εγώ λόγω μακρινής αποστάσεως δε θα μπορέσω να πάω αλλά αν βρίσκεστε πιο κοντά στο επίμαχο σημείο απ' ότι εγώ μπορείτε να τους επισκεφτείτε.

Αναλυτικότερο Review του βιβλίου θα κάνω σε μελλοντικό post.

Groundhog Day*

*Ελληνιστί: Η Μέρα της Μορμότας
Στο ίδιο έργο θεατές
ή αλλιώς: Πάλι τα ίδια!

My name is Poll... Exit Poll!

Τα exit poll είναι άλλο ένα υπέροχο εύρημα για να μετατρέπεται το βράδυ των εκλογών σε βραζιλιάνικη σαπουνόπερα και για να εισπράττουν τα ευρώ και την προσοχή όλων οι εταιρίες δημοσκόπησης.
Μια καταπληκτική πρωτοβουλία που θα τρελάνει τους δείχτες του κάθε exit poll ξεκινάει από το blog "screwexitpoll.blogspot.com".
Επειδή έχω βαρεθεί τις εκλογές τύπου βραζιλιάνικη σαπουνόπερα, σκέφτομαι αν τύχει στο διάβα μου exitpollική ομάδα να πράξω όπως περιγράφεται στην επίμαχη ιστοσελίδα. Επισκεφτείτε την οπωσδήποτε και καλά exit polls.

Ακολουθεί Πολιτική Διαφήμιση

Σε μια πρόσφατη συνέλευση της συντονιστικής επιτροπής, και σε εποχές που η αριστερά περνάει κρίση, η δεξιά εμπλέκεται σε εθνοφασιστικές νοοτροπίες και το κέντρο αλληθωρίζει, ο Πολύ Γενικός Γραμματέας και φίλος Κώστας Γ. έδωσε την παραπάνω απόλυτη απάντηση στο φετινό δίλημμα των εκλογών.

100

Το προ-προηγούμενο post ήταν το εκατοστό. Πω πω, εκατό, δεν το πιστεύω! Ενάμιση χρόνο στο blogoκουρμπέτι.
Αυτό το επετειακό post το αφιερώνω στον Πολυχρόνη που ήταν η αφορμή να ξεκινήσω το blogging.
Αν βλέπετε αυτό το post σημαίνει ότι είστε αναγνώστες, οπότε, με την ευκαιρία, σας ευχαριστώ για την υπομονή και για την παρέα.

-

FotoTherapy - Art Week 2007 @ Rethymno

Κάντε κλικ στο flyer για μεγέθυνση...
Αν σας βγάλει ο δρόμος στο Ρέθυμνο, περάστε μια βόλτα από κει...

bye for now - see you soon

Κλειστόν προσωρινά λόγω (δι)εργασιών.

Dark ages!

Η ηλιθιότητα επιστρέφει δυναμικά. Μετά από υποθέσεις που μας υπενθυμίζουν πόσο σκοταδιστές είμαστε ως "κράτος" απέναντι στην τέχνη και στην ελεύθερη διακίνηση ιδεών, αλλα ένα κρούσμα έρχεται να μας το υπενθυμίσει, έτσι για να μην ξεχνιόμαστε.
Είναι νωπες ακόμα οι μνήμες της απομάκρυνσης του έργου του Thierry de Cordier από τους εκθεσιακούς χώρους της Outlook, είναι νωπές και οι μνήμες της προσαγωγής του Δημήτρη Φωτίου, επειδή το σώμα δίωξης ηλεκτρονικού εγκλήματος δεν είχε τη στοιχειώδη κατάρτιση να ξεχωρίσει μία απάτη από μια ένα Online σχόλιο στη διαπλοκή και στη σαθρότητα του πολιτικού κόσμου.
Το πιο νέο "επιτευγμα" των αρχών είναι η προσαγωγή στον εισαγγελέα την Κυριακή του υπεύθυνου και γενικού διευθυντή της Έκθεσης σύγχρονης Τέχνης Art Athina, επειδή ένα από τα έργα της έκθεσης θεωρήθηκε ότι παραβιάζει το νόμο περί ασέμνων και προσβάλλει σύμβολα του ελληνικού κράτους.

Ξέρω ότι αυτή τη φορά η ηλιθιότητα δε θα περάσει. Το έργο θα ξαναπαρουσιαστεί με πολύ περισσότερους αποδέκτες αυτή τη φορά. Και όλοι αυτοί που έχουν αυτοπροσδιοριστεί ως "αστυνομία της τέχνης" αλλά και τα όργανα της "τάξης" και της "δικαιοσύνης" θα πρέπει να σκεφτούν σοβαρά ότι η φίμωση και οι τακτικές "ku kux klan ισμού" που αρέσκονται να ακολουθούν μακροπρόθεσμα δεν εξυπηρετούν ούτε αυτούς τους ίδιους, ούτε αυτά που ισχυρίζονται ότι πρεσβεύουν.
Επίσης, η δράση φέρνει αντίδραση και όπως πολύ σωστά λένε αυτοί που ξέρουν "dont mess with artists".

Διάβασε επίσης αυτό (βλεμμα) και αυτό (Ροϊδη εμμονές)

Για την Αμαλία

1η Ιουνίου
Ήμέρα πένθους για την Αμαλία Καλυβινού

Fade to blank

Πειραματίζομαι σε μια μορφή post που δε θέλει να πει κάτι συγκεκριμένο. Απλά υπάρχει και γεμίζει το χώρο.

Μα αφού έχω τόσα ενδιαφέροντα πράγματα να γράψω, να μοιραστώ τις σκέψεις μου, τις απόψεις μου με τους άλλους, γιατί να περιοριστώ σε ένα post που δε θέλει να πει κάτι συγκεκριμένο. Όλα στη ζωή οφείλουν να έχουν ένα θέμα, κάτι που να δικαιολογεί την υπόστασή τους, έτσι δεν είναι;

Θέλω να γράψω ένα post δίχως θέμα, που η υπόστασή του να τίθεται υπό αμφισβήτηση. Υπό αυτοαμφισβήτηση… Kάτι που να μη γουστάρει τον εαυτό του, ένα αυτοκαταστροφικό κείμενο.

Και όπως τα ραβασάκια με τις αποστολές του Inspector Gadget...

...αυτό το κείμενο σε πέντε δευτερόλεπτα θα αυτοκαταστραφεί. 5…4…3…2…1…

Blogme

Οι bloggers αναγνώστες φυσικά γνωρίζετε καλά την υπόθεση του Blogme και της άδικης παραπομπής στη δικαιοσύνη του Αντώνη Τσιπρόπουλου. Εδώ, υπάρχει ένα σοβαρό θέμα χαλιναγώγησης και περιορισμού βασικών ελευθεριών που δεν πρέπει να αφήνει κανένα αδιάφορο. Μπορείτε να ενημερωθείτε για το θέμα και να στηρίξετε με την υπογραφή σας εδώ. Όσο περισσότεροι τόσο καλύτερα.

talkin' about myself (I hope you' ll understand)

Ακολουθεί σύντομο αυτοβιογραφικό post:

Είμαι απόλυτα Interactive χαρακτήρας

'Οταν συζητάω με καλλιτέχνες
αισθάνομαι καλλιτέχνης

Όταν συζητάω με έξυπνους
αισθάνομαι πιο έξυπνος

Όταν συζητάω με χιουμορίστες
λέω κι εγώ καλά αστεία

Όταν συζητάω με ανεγκέφαλους
αισθάνομαι ανεγκέφαλος

Όταν όμως συζητάω με πολιτικούς
νιώθω ότι είναι ΑΔΥΝΑΤΟΝ
να αισθανθώ ποτέ ΤΟΣΟ ΠΟΛΥ
ΑΠΡΟΚΑΛΥΠΤΑ ΗΛΙΘΙΟΣ!


---
Υ.Γ.
Και όσο περνάει ο καιρός τόσο περισσότερο πιστεύω ότι η πολιτική είναι ένα φυτώριο στο οποίο ευδοκιμεί κυρίως η φαυλότητα.

That's it!

We are the winners of eurovision (we are we are)

Δεν είμαι καθόλου fan του θεσμού αλλά αφιερώνω αυτό το post στο πιο μεγαλειώδες τραγούδι που έχω ακούσει ποτέ σε τελικό διαγωνισμού Eurovision. Αναφέρομαι στο περσινό αριστούργημα "We are the winners of Eurovision" του supergroup από τη Λιθουανία LT United.
Μία μπάντα βετεράνων ρόκερς, τρελός χαβαλές, αυτοσαρκασμός, ανοιχτή κοροϊδία σε ένα κιτς θεσμό, outrageous αισθητική και το πιο παρανοϊκό headbanging ever αποτέλεσαν τα πιο βασικά συστατικά της συνταγής
Διαγωνίστηκαν το 2006. Δε θυμάμαι καθόλου τι θέση πήραν.
"We Are The Winners Of Eurovision". They've won over the Eurovision Song Contest in general and there will be no more winners ever again" έγραψαν στην ιστοσελίδα τους και δεν έχω κανένα λόγο να τους αμφισβητήσω...

Urban Cityscape

I got a letter from a friend the other morning
He says it's hot down in Montego Bay
I got the point and now I think it's finally dawning
Yeah, yeah, I got to get away

Aerosmith-Permanent Vacation

M' έχει πιάσει η άνοιξη με καθυστέρηση...

The usual problem of not being mainstream...

Mία κοινωνική προσφορά:

ΝΤWS (National Television Watchers Society)