Monday, August 07, 2006

Smoke, sand and ashes...


At first flash of eden, we race down to the sea.
Standing there on freedoms shore.
Waiting for the sun
Waiting for the sun
Waiting for the sun

Waiting for you to - come along
Waiting for you to - hear my song
Waiting for you to - come along
Waiting for you to - tell me what went wrong
This is the strangest life Ive ever known.

15 comments:

Maria_Adouaneta (Δε με λενε Μαρία) said...

Strange days have found us...

Sandiago Nasar said...

Or maybe we have found the strange days.
But its true, that sometimes the morning sun brutally burns our innocence.

candyblue said...

Να ξερες τι χορδη χτυπησες τωρα..
Ποια ζωή δική μου και ποια ολοκληρη φιλισοφία μου.
Μόνο να ξερες...

py-thia said...

Dark Chest Of Wonders (Once)

Once I had a dream
And this is it

Once there was a child's dream
One night the clock struck twelve
The window open wide
Once there was a child's heart
The age I learned to fly
And took a step outside

Once I knew all the tales
It's time to turn back time
Follow the pale moonlight
Once I wished for this night
Faith brought me here
It's time to cut the rope and fly

Fly to a dream
Far across the sea
All the burdens gone
Open the chest once more
Dark chest of wonders
Seen through the eyes
Of the one with pure heart
Once so long ago

The one in the Big Blue is what the world stole from me
This night will bring him back to me

Fly to a dream...

Sandiago Nasar said...
This comment has been removed by a blog administrator.
Sandiago Nasar said...

Candyblue επλίζω το trip να ήταν ευχάριστο και όχι σκοτεινά καταθλιπτικό. Χαίρομαι όταν ξυπνάω σκέψεις, λυπάμαι όταν ξυπνάω καυαθλιπτικά συναισθήματα... αν και όλα μέσα στη ζωή είναι.

Pythia, you are right, you just have made a deep Νight-Wish for all of us.

candyblue said...

Το καλύτερο ξύπνησες.
Την περασμένη μου ζωή

Για καλό το είπα
Για καλό

py-thia said...

(did I?)!!!
ride with w broomstick...up to the moon and no back...

pythiA

(In the sheltering shade of the forest
Calling calming silence
Accompanied only by the full moon
The howling of a night wolf
And the path under my bare feet...
...The Elvenpath)

Hearing music from the deepest forest
Songs as a seduction of sirens
The elf-folk is calling me

Tapio, Bear-king, Ruler of the forest
Mielikki, Bluecloak, Healer of the ill and sad
Open the gate and let me follow the uncarven path

The way to the lands
Where as a hero I stand
The path where Beauty met the Beast
Elvenpath
It's the honesty of these worlds
Ruled by magic and mighty swords
That makes my soul long for the past
Elvenpath

The moonwitch took me to a ride on a broomstick
Introduced me to her old friend home gnome
Told me to keep the sauna warm for him

At the grove I met the rest - the folk of my fantasies
Bilbo, Sparhawk, goblins and pixies
Snowman, Willow, trolls and the seven dwarves
The path goes forever on

The way to the lands...

As I return to my room
And as sleep takes me by my hand
Madrigals from the woods
Carry me to neverland
In this spellbound night
The world's an elvish sight
In this spellbound night
The world's an elvish sight

Sandiago Nasar said...

Candyblue, χαίρομαι!!!

pythiA : Εχεις μια Νightwish τάση ε;
Ωραία! ταιριάζει με το mood! Here we go together to the elvenpath.

py-thia said...

εχω μια nightwish ταση;
εχω μια ταση να ευχομαι..;ίσως.
νυχτα ή μερα ποια η διαφορα στην ευχη...
βαριεμαι τοσο sandiago..
ποσο μου χει λειψει η θαλασσα...
μα το βουνο περισσοτερο ειλικρινα..
πανσεληνος...θα πρεπε να μουν στο Φεγγαρι της Σαμοθρακης..
τι κανω εδω αραγε..
γιατι σου μιλαω sandiago?ισως γιατι την candyblue την ξερω και δεν εχω τιποτα να της πω που με κεινα τα μαυρα της ματια να μην βλεπει..
μα εσενα sandiago δεν σε ξερω σταλια..και ειναι πιο καλα ετσι..ζηλευω τις εικονες που φωλιαζουν στα ματια σου.τι ομορφο το νησι σου..εγω βλέπω εναν τεραστιο δρομο απ το γραφειο μου..και τα βραδια μια γαλαζια γεφυρα.κακοφωτισμενη σαν εφηβη κακοβαμμενη παλακιδα..

Sandiago Nasar said...

Λέγοντας nightwish τάση εννοούσα & το group, του οποίου που προφανώς σου αρέσουν οι στίχοι. Θα μας προσγειώσω κάπως, λέγοντας ότι παντού βαριέται κανείς αν μείνει πολύ καιρό. Αυτό που τελικά έχει σημασία είναι οι μικρές στιγμές που δίνουν νόημα και αξία στη ζωή και στην καθημερινότητά μας. Μπορεί να ακούγεται αφάνταστα κλισέ αλλά πως να το κάνουμε... έτσι είναι. Σκέψου ότι η γαλάζια γέφυρα βρίσκεται εκεί για να σε πάει κάπου αλλού... Aκόμα κι αν δε θές να την ακολουθήσεις έχεις αμέτρητες εναλλακτικές επιλογές.
Καλή νύχτα.
Εγώ θα μείνω λίγο ακόμα εδώ γιατί αν δεν τελειώσω τις δουλειές που έχω να κάνω, τα θεμέλια της δικιάς μου γέφυρας θα αρχίσουν να τρίζουν... (finally, everybody hurts)

An-Lu said...

ψιτ! θα κάνετε κι άλλο παρτάκι όταν έρθω;

An-Lu said...
This comment has been removed by a blog administrator.
Sandiago Nasar said...

Angela, θα προσπαθήσουμε, αν και έχουμε τρεξίματα με κάποιες εκθέσεις που κάνουμε και με ένα σωρό δουλειες και δεν ξέρω αν θα υπάρχει χρόνος να προετοιμαστεί δεύτερο πάρτυ. Θα ενημερώσουμε εγκαίρως παντώς για όλα τα events... ελπίζω να τα πούμε κι από κοντά.

An-Lu said...

Καλά, μην το παίρνει τοις μετρητοίς!!! Ενα αστείο έκανα ;-)))